Belangenvereniging van Psychotherapeuten BVP

Update zomer 2022.


Allereerst: we zijn er nog! En we volgen de ontwikkelingen van de plannen om van een psychotherapeut een specialist te maken op de voet. De signalen die hierover tot ons doordringen zijn momenteel positief: géén sterfhuisconstructie, geen enkele college valt buiten de boot. En de eventuele extra inspanningen die een psychotherapeut (maar dat geldt overigens ook voor een klinisch-psycholoog) moet doen om tot het register te worden toegelaten lijkt nihil of slechts heel gering te zijn. Voor wat betreft dit laatste - we herhalen het nog maar eens een keer -: het is juridisch niet toegestaan om van een beroepsgroep extra inspanning te eisen enkel en alleen om het eigen beroep uit te mogen blijven oefenen als niet onomwonden  en objectief aantoonbaar duidelijk is dat de huidige kennis en kwaliteiten van de beroepsgroep niet toereikend is. Aangezien vrijwel zeker zonder uitzondering iedere psychotherapeut (en klinisch-psycholoog) ná de wet- cq stelselwijziging gewoon hetzelfde werk blijft doen is dit heel relevant. 


Maar goed, we houden de vinger aan de pols en wachten af (dat doen we al ruim 20 jaar…).


—————————————————————————————————

Update 15 juli 2020:

De stuurgroep die zich bezig houdt met een advies hoe de beroepenstructuur in de GGZ het beste vorm gegeven kan worden heeft een (concept)advies opgesteld. Het komt er op neer dat er één basisberoep artikel 3 BIG overblijft (die van GZ-psycholoog) en daarboven in eerste instantie twee specialismen: de klinisch neuropsycholoog en de klinisch psycholoog/ psychotherapeut (KP-PT). De huidige groep psychotherapeuten die ook een registratie als gz-psycholoog hebben, zouden direct in dit specialistenregister worden toegelaten. Voor de overige psychotherapeuten- zonder gz-opleiding en "diegene die een andere vooropleiding hebben, zoals artsen”komt er een overgangsregeling (voor meer informatie zie de nieuwsbrief van de NVP). Op zich lijkt dit goed nieuws, immers er blijft geen sterfhuisconstructie over voor de "pt-er niet psycholoog”. Echter, de vraag is wel of dit geen oude wijn in nieuwe zakken is en de situatie uit het begin van deze eeuw zich dreigt te herhalen: toen wilde de Minister het beroep psychotherapeut afschaffen ten tijde toen de (toenmalige) FGzPT hem vroeg om in te stemmen met het instellen van het specialisme Klinisch-Psycholoog. De Minister wilde hier zijn goedkeuring aan geven, mits alle psychotherapeuten middels een„zeer soepele overgangsregeling”in dit nieuwe specialisme in konden stromen. Door het dwarsliggen van het toenmalige NIP c.s. is dat toen niet gebeurd en is het beroep pt-er blijven bestaan. En is de toen al onoverzichtelijke beroepenstructuur nog onoverzichtelijker geworden.

In het huidige advies wordt aangegeven dat iedere pt-er die nu ook als gz-psycholoog geregistreerd staat direct in het nieuwe register ingeschreven zal kunnen worden, maar (en dat zou wel eens de adder onder het gras kunnen zijn) dat„bij herregistratie aan alle competenties moet zijn voldaan, inclusief management en wetenschap”. Dit betekent dus dat een huidige pt-er in ieder geval opleidingen op het gebied van wetenschap en management moet gaan volgen? Voor de pt-er die nu geen dubbelregistratie heeft, inclusief de groep die een andere vooropleiding heeft (bijv. arts) komen daar nog eens aanvullende opleidingseisen bovenop.


HET ZOU ER DUS OP NEER KUNNEN KOMEN DAT IEDERE PT-ER EEN FORSE EXTRA OPLEIDING ZAL MOETEN DOEN, ENKEL EN ALLEEN OM HETZELFDE WERK TE MOGEN BLIJVEN DOEN. 


EN DE PT-ER DIE GEEN GZ-PSYCHOLOOG IS MOET DAARBOVEN OP NOG EENS EEN AANVULLENDE OPLEIDING DOEN!

In praktijk zal het er van afhangen hoe zwaar deze extra opleidingseisen zullen zijn of wij ons in de overgangsregeling kunnen vinden. Die vraag is overigens ook juridisch van (groot) belang.

Het lijkt een analoge situatie als die in 2000/2003. Destijds werd door het NIP als argument aangevoerd (waarom er wel een zware overgangsregeling voor pt-ers moest komen) dat de KP-er„veel hoger en zwaarder opgeleid zou zijn en ook veel zwaarder werk dan de PT-er zou gaan doen”. Wat in praktijk - voor zover het het uitvoerende werk betreft - gewoonweg niet het geval is. Toen koos de Minister - die de hoos aan schadevergoedingsprocedures met zorg aan zag komen, hij zou die immers moeten betalen - eieren voor zijn geld. Juridisch ligt het nu iets anders, maar een eerste screening levert op dat de Staat (en dus de Minister) er verantwoordelijk voor blijft dat bij het opheffen van het beroep PT-er er geen situatie ontstaat, waardoor een PT-er de facto zijn werk niet meer uit kan voeren. Mocht dat niet het geval zijn (bijvoorbeeld als bijkt dat een groot deel van de pt-ers bij herregistratie niet aan de vereisten voldoet en alsnog zijn registratie verliest en dus zijn werk niet meer kan doen), dan blijft de Staat hier dus verantwoordelijk voor.


Wij blijven hoopvol en positief, maar tegelijk ook zeer alert en strijdvaardig.


————--------------------------------------------------------------

Een klinisch-psycholoog tegen een psychotherapeut die lid is van de BVP:


ik begrijp jullie volledig! Ik heb zowel mijn registratie als gezondheidszorgpsycholoog als die van klinisch-psycholoog in de schoot geworpen gekregen louter op basis van mijn opleiding tot psychotherapeut in de jaren negentig en mijn werkervaring.En omdat ik toevallig wél psychologie had gestudeerd. Als dat bijvoorbeeld sociale wetenschappen of geneeskunde was geweest, was ik nu alleen psychotherapeut. Ik mag mij nu klinisch-psycholoog en daarmee specialist noemen, maar ik heb exact dezelfde opleiding als een collega van mij die vanuit een andere discipline psychotherapeut is geworden en die sindsdien vrijwel dezelfde (na)scholing heeft gehad maar die nu géén specialist is. Dat is natuurlijk niet uit te leggen. Mede daardoor is het veld van ggz-professionals nu zo onoverzichtelijk: het resultaat van bestuurlijk gekonkel - en wanbeleid - van met name mijn beroepsvereniging."



Welkom op de site van de BVP: de Belangenvereniging Van Psychotherapeuten.


Bovenstaande opmerking beschrijft goed de kern van de reden van het bestaan van de BVP.Wij zijn officieel een vereniging, maar in praktijk vooral een actiegroep van psychotherapeuten die bij voorkeur al hun tijd besteden aan hun praktijk. Maar als het nodig is, komen wij in actie om onze positie binnen het GGZ-werkveld veilig te stellen tegen„aanvallen” van derden.


In het kort waar wij voor staan:


Wij zijn van mening dat een psychotherapeut een specialist is. Zoals de Minister en vrijwel alle veldpartijen sinds eind jaren 90 van de vorige eeuw ook al vonden en vinden.


Als er een regeling komt om psychotherapeuten op enigerlei wijze “over te hevelen” naar een artikel-14 beroep moet deze regeling van toepassing moet zijn voor alle psychotherapeuten, dus ook die als vooropleiding geneeskunde of andere opleiding hebben. Een eventuele sterfhuisconstructie is onacceptabel en onbespreekbaar.


Voorts dient dit – net zoals de Minister in 2003 eiste – dan te geschieden voor de bestaande psychotherapeuten op basis van een “zeer soepele overgangsregeling”. Ze blijven dan immers hetzelfde werk doen wat ze al tientallen jaren goed doen. Om dan te eisen dat er opeens veel meer opleiding gevolgd moet worden om toegelaten te worden tot het specialistenregister is niet verdedigbaar en (juridisch) ontoelaatbaar.

Op onze site kunt u meer lezen waar wij ons de afgelopen 20 jaar mee bezig hebben gehouden en geven wij ook meer informatie over bovengenoemde standpunten.


Op dit moment staan we in de waakstand, maar letten wel heel goed op de nieuwe poging om van de psychotherapeut een specialist te maken in plaats van het basisberoep dat het nu is. Wij staan daar volledig achter, maar wel met de absolute voorwaarde dat ALLE psychotherapeuten over kunnen stappen, alsmede dat het om een soepele overgangsregeling moet gaan. De eerste voorwaarde is nog het makkelijkst (juridisch) te verdedigen: het is eenvoudig weg juridisch niet haalbaar om een hele groep psychotherapeuten uit te sluiten voor deze weg. Op dat vlak waren wij steeds succesvol als het gevaar weer opflakkerde en wij hebben er alle vertrouwen in dat dit in de toekomst ook zal lukken.

De tweede voorwaarde is voor onszelf ook in beton gegoten, maar het is - voor niet-ingewijden- wat moeilijker uit te leggen. Als je het hele verhaal wilt weten, lees dan eerst ons Manifest!


De stand van zaken op dit moment (mei 2020) is dat er wel op hooflijnen overeenstemming is tussen diverse belanghebbenden om van de psychotherapeut een specialist te maken (en dan waarschijnlijk weer volgens het oude idee om ze in te laten stromen in het KP-register). Maar wij horen nu al weer in de wandelgangen dat een enkele partij weer blokkades probeert op te werpen (concreet: waardoor een overgangsregeling niet voor alle psychotherapeuten zou gelden, bijvoorbeeld niet voor artsen). En ook dat de overgangsregeling„heel zwaar” zou worden. Met als onderliggende motivatie dat een KP-er veel hoger en zwaarder opgeleid is dan een PT-er. Ook dat kunnen wij echter haarscherp fileren in die zin dat het op papier wellicht zo lijkt, maar dat het ten eerste in praktijk zo is dat ruim 80 % van alle huidige KP-ers een nagenoeg vergelijkbare opleiding heeft als een PT-er. En ten tweede dat het werk van een KP-er in praktijk niet of nauwelijks verschilt van dat van de PT-er Het is dus niet uit te leggen dat bij een eventuele„specialistenovergang”een psychotherapeut een (zeer zware) extra opleiding zou moeten doen…. om vervolgens in praktijk exact hetzelfde werk te blijven doen! En niet alleen dat, het is volgens gangbare (Europese) jurisprudentie ook niet toegestaan.